Hij heeft haar nodig om aanspraak te kunnen maken op het rijk dat hem altijd al had moeten toebehoren door haar te claimen. Jules Ik wilde er altijd al bij horen, maar het was nooit de bedoeling dat ik bij hém zou horen. Werken achter de bar in een kroeg aan de overkant van de rivier is ook niet alles. Op een nacht, na een opstootje met luidruchtige klanten, grijpt een vreemdeling genaamd Alaric in. Hij is geen gewone man—gevaarlijk knap en uiterst bedreven in het gevecht. Nadat hij me heeft gered, stelt hij een simpele vraag. Ben je alleen op de wereld? Ik antwoord eerlijk, maar dat blijkt een fout te zijn. Alaric ontvoert me naar een ander rijk, waar ik de enige mens ben en een prooi ben in een harde, onvergetelijke wereld. Hij heeft me nodig als zijn mate om zijn lot te kunnen claimen, en ik ben machteloos me te verzetten. Tegen zijn charmes is niet te vechten, en zolang ik loyaal blijf, ben ik veilig. Maar hoe kan ik blijven bij iemand wiens honger naar macht zwaarder weegt dan zijn behoefte aan mij? Alaric Het was altijd mijn lot om de troon van Nightfall te bestijgen. Maar om dat te doen, heb ik een mate nodig. Of ze nu wil of niet. Jules is menselijk, maar het bloed in haar aderen roept het mijne op als geen ander. Zij is de sleutel tot mijn kroon, de enige die mijn kracht kan verankeren en mijn aanspraak kan veiligstellen. Ik had niet verwacht dat ik haar zo zou begeren. Haar vuur. Haar koppigheid. Haar zachtheid die een kracht verbergt die ik nooit had zien aankomen. Ik heb haar hierheen gebracht om haar te gebruiken. Om haar aan mij te binden met eeuwenoude riten en magie die ouder is dan het rijk zelf. Maar nu? Nu zou ik koninkrijken platbranden om haar te houden. Het rijk heeft een heerser nodig. Maar mijn hart heeft al een koningin gekozen.