Ik ben de fysiotherapeut die de belangrijkste regel verbrak: raak een cliënt nooit intiem aan. Nu ben ik zwanger van de baby van de miljardair-playboy, ontslagen en helemaal alleen. Maar hij weet nog niet wat hij heeft weggegooid—onze baby. Mijn handen moesten zijn lichaam genezen, niet aanbidden. Mijn taak was zijn schouder herstellen, niet in zijn bed belanden. Maar Nico Klein speelt volgens niemands regels—vooral niet de mijne. "Je bent van mij, schatje. Vergeet dat niet," gromt hij tegen mijn nek, terwijl hij me markeert op plekken die mijn uniform zal verbergen. Ik kwam gebroken naar dit elite revalidatiecentrum—een ongeluk dat mijn carrière beëindigde en mijn dromen om te dansen stal, en me achterliet met littekens, van binnen en van buiten. Deze baan was mijn tweede kans. Mijn enige kans. Nico was mijn ondergang. Steenrijk, verwoestend charmant en met een andere vrouw in elke stad. Ik wist wat hij was. Ik kende de ijzeren regel van de kliniek: raak een cliënt ongepast aan en je verliest alles. Eén schandaal en we zijn allebei weg. Maar weten en weerstaan zijn twee verschillende dingen. Elke "professionele" massage werd een kwelling. Zijn spieren die spanden onder mijn aanraking, zijn ogen die dingen beloofden die ons beiden zouden ruïneren. De manier waarop hij me tegen de behandeltafel klemde en alle vuile dingen fluisterde die hij wilde doen als niemand keek. We hielden het drie weken vol. Eén keer proeven en ik was verslaafd. Geheime aanrakingen in lege gangen. Gestolen nachten in zijn penthouse. Zijn handen die elk litteken uitwisten en me weer heel lieten voelen. Tot de ochtend dat ons geheim op elke voorpagina van de roddelbladen explodeerde. Hij koos voor zijn reputatie. Ik verloor mijn carrière. Eerlijke ruil, toch? Behalve dat ik nu staar naar twee roze streepjes, werkloos ben, en hem in de society-rubrieken zie alsof er niets is gebeurd. Alsof ik nooit heb bestaan. Alsof hij me niet de eeuwigheid beloofde terwijl hij diep in mij zat. Hij denkt dat het voorbij is. Hij heeft het mis. Want Nico Klein staat op het punt te leren dat sommige schandalen slechts het begin zijn.