"İki Dünya, Tek Yürek", öncelikle bir gelişim ve göç romanıdır; aynı zamanda tarihî roman, aşk hikâyesi ve toplum romanı unsurlarını güçlü biçimde barındırır. Eser, etkileyici bir yaşam öyküsünün kişisel düzlemini, işe alım anlaşmasından sonraki belirleyici yıllarda Alman-Türk ilişkilerinin büyük tarihsel gelişimiyle birleştirir. Bu yönüyle kitap, parçalarının toplamından çok daha fazlasıdır: Misafir işçi (Gastarbeiter) kuşağına adanmış edebî bir anıt, sınırların ötesinde karşılıklı anlayışın mümkün olduğuna dair bir sevgi beyanı ve "yurt" kavrayışının dışlayıcı değil kapsayıcı olması gerektiğini savunan bir çağrıdır. Tek bir yürekte birden çok yurdun var olabileceğini kabul eden bir anlayış.