Daniel Adrianus Poldermans (1877 - 1939) was onderwijzer te Goes en van 1909 tot 1934 schoolhoofd te 's-Gravenpolder. Hij schreef verdienstelijke dialectschetsen, onder andere in Zuud-Bevelandsch lief en leed (1924) en Langs dieken en wegen (1935). Ook door zijn brieven van Jan de smid van Poeldurp in de Middelburgsche Courant bewees hij de beste Zeeuwse dialectschrijver van zijn tijd te zijn. Verder schreef hij enkele jongensboeken: De katuil (1921), De strandjutter (1922), De avonturen van Jan Kodde (1923), De Schouwsche smokkelaar (1925), die eveneens in Zeeland spelen en vele artikelen in tijdschriften, onder andere over het volksleven in Zuid-Beveland. Een aantal dialectliederen van hem werden door A. Lysen en Jan Morks getoonzet. Ook is hij de dichter van het Zeeuwsch volkslied (1919). Uit het archief van het 's-Gravenpolderse rederijkers gilde gaf hij 'Het spel van de stathouwer medegedeeld' uit bij het Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen.