Dit is het verhaal dat Jaxon Cesare, mijn gids van de Bantoestam, vertelde tijdens mijn verblijf in Tanzania. Ik maakte een dagenlange trektocht achter olifanten aan door de Selous. Op een avond, zittend rond het kampvuur, hoorde ik dat mijn gids jarenlang had gejaagd voor "the business" zo hij dit noemde. Ik luisterde en stelde vragen, terwijl hij de bout van een knobbelzwijntje grillde boven het vuur. De tweede en derde avond onder de grote sterren, gewikkeld in een plaid en aan de whisky, vertelde hij mij het verhaal over de aap met de blauwe ogen. Jaxon, zo vertelde hij, is geboren in Kitogani op het eiland Zanzibar en in het gebied waar de franjeapen leven. Dat zijn apen met een lang lijf, lange ledematen en een lange staart. De kop is vrij klein en vierkant en aan zijn klauw zit geen duim. In de evolutie is het afwezig geraakt of slechts als een knobbeltje, zwelling of wratachtige vergroeiing op de botten aanwezig gebleven, als een aanpassing aan het leven in de bomen. Apen horen als een familie bij ons, zo vertelde Jaxon. Welliswaar heel verre familie, uit lang verleden tijden, maar toen ik hun leven leerde kennen merkte ik dat het niet zoveel verschilt van alles wat er tegenwoordig bij de mensen gebeurt. Het blijkt dat apen agressiever worden en zich meer op seks richten indien ze bladeren eten of de bast van bepaalde bomen. De aap met de blauwe ogen gaat over het erotische liefdesverhaal van twee franjeapen die de strijd aanbinden tegen een handelaar in bedreigde diersoorten. Ook de sociale omgang met soortgenoten, zoals bavianen en chimpansees en de strijd om de macht, is een belangrijk onderdeel van hun leven in de jungle. Bij dieren geldt, net als bij de mens, de wet van de sterkste en bij apen gaat de leiderspostie simpelweg naar diegene die zichzelf het beste opwerpt als leider van de groep.