Kaderin Habercisi Yanıyor acı, affetmiyor vicdan. Nereye kadar sürecek bu yol. Umut desen ışığa hasret. Her şey kendi günahında yangın. Sana tutunmak yeniden başlamak. Geçmiyor, görmüyor günler. Sensiz çekilmiyor geceler. Yaşam bu, elbet kurtuluyor sancı. Sen kendi içinde bana sitemli. Gözlerimden dökülen kadehler. Sana doğru koşan bilmeceler. Hepimiz rüya dolu kaderlerde. Bekliyoruz, korkuyoruz sevmekten. Oysa sevmek en büyük güç. Yaşamak bir kez daha seni götürür. Gölgelerden ışığa, isyandan duaya. Kurtarılmış bir mendilin davasına. Sen de görüyorsun bendeki halleri. Korkma bütün olduk biz. Korkma beraber öldük biz. Biz ikimiz bir kez daha âşık olduk. Korkmadan mahşere doğru ilerledik. Ölüme yazılıyordu aşk. Kendi düşlerinden toplanan acılar vardı. İkimize göre değildi bu dünya. Yaşananlar yüreğimizin yalnızlığında gizli. Bir yer var, bir de isyankâr. Sen tut, sen konuş bende var olanları. Her biri sanadır, her biri seninledir. Sana doğru koşan umuttur. Seninle ilerleyen kaderin habercisidir.