Op 7 januari 2012 stierf Aartje Greven (38) volkomen onverwacht aan een hartaanval. Het hele leven kantelde. Eerst overheerste de verbijstering, daarna kwamen de vragen. Wat betekent haar dood voor ons, de achterblijvers? Weet je pas wat leven is als de dood heeft toegeslagen? Moet je voor geluk ook een beetje geluk (in de zin van mazzel) hebben? Kun je nog genieten van het leven na de dood van een kind? Aartje had een kort leven, maar wel een mooi leven. Ze kon zichzelf fantastisch in de nesten werken. Maar verdergaan, de draad oppakken, kon ze ook. Het zou zonde zijn als het verdriet om haar dood de herinnering aan al dat mooie, al dat sterke en weerbarstige zou uitwissen. Alsof er niets meer zou zijn om blij en dankbaar om te zijn. ‘Wordt mijn hele leven dan ingekleurd door mijn dood?’ Soms was het of ze zelf die vraag stelde. Dit boek gaat over haar leven en over het verdriet van de achterblijvers. Jan Greven studeerde theologie en was hoofdredacteur van het dagblad Trouw. Na zijn pensionering schreef hij De Bijbel van mijn jeugd over zijn gereformeerde komaf.